مطالعه تاثیر کیفیت حسابرسی بر احتمال تجدید ارائه صورت‏ های مالی

قسمتی از متن پایان نامه :

2-4- تبیین فرضیه های پژوهش

با مرور پیشینه تحقیقاتی مرتبط با تجدید ارائه سود، نظاره می گردد که تجدید ارائه سود (و به گونه کلی، تجدید ارائه صورت‌های مالی) دارای اثرات و پیامدهای قابل ملاحظه‌ای در بازار سرمایه می‌باشد. اثرات تجدید ارائه، در سطح خرد شامل اثرات منفی بر شهرت مدیران، بازده و رشد شرکت و نظایر آن باشد. تجدید ارائه، اثرات کلانی نیز بر کلیت بازار سرمایه و سیستم اقتصادی دارد زیرا معمولاً به کاهش اطمینان سرمایه‌گذاران به عنوان یکی از اصلی‌ترین ارکان بازار می گردد. در واقع، تجدید ارائه سود،‌ به معضلات ناشی از عدم تقارن اطلاعاتی[1]بین مدیران و بهره گیری‌کنندگان بیرونی صورت‌های مالی دامن می‌زند. با در نظر داشتن مطالب فوق، انتظار می‌رود که مدیران شرکت‌ها به دنبال راه‌هایی برای کاهش اثرات منفی تجدید ارائه سود باشند.

نخستین سؤال پژوهش این مسئله را اظهار می‏کند که کیفیت حسابرسی در دوره جاری، چه تأثیری بر احتمال تجدید ارائه صورت‏های مالی در دوره آتی دارد. کیفیت حسابرسی همواره به عنوان معیاری برای انجام صحیح فعالیت حسابرسی، مورد توجه حرفه حسابرسی بوده می باشد. در واقع افزایش کیفیت حسابرسی به معنای افزایش کوشش حسابرس برای کشف اشتباهات و تحریف‏های احتمالی با اهمیت موجود در صورت‏های مالی می باشد. اگر در دور‏ه‏ مالی تجدید ارائه صورت گیرد در حالی که این امکان وجود داشته که تحریف‏های منجر به تجدید ارائه در دوره‌های قبل توسط حسابرس کشف و گزارش گردد، مشخص می باشد که کیفیت گزارش حسابرسی پایین بوده می باشد. پس این نوع تجدید ارائه‌ها به نبود کیفیت حسابرسی لازم تصریح می‌کنند. فرضیه نخست پژوهش به صورت زیر اظهار می‏گردد:

فرضیه اصلی:افزایش کیفیت حسابرسی در دوره جاری، احتمال تجدید ارائه صورت‏های مالی در دوره‏های آتی را کاهش می‏دهد.

استانداردهای حسابرسی به صراحت وجود ریسک حسابرسی ناشی از ناتوانی ذاتی حسابرس برای مطالعه همه معاملات و رویدادها را اظهار می‌کنند اما این را نیز اظهار می‌کنند که حسابرسان می‌توانند از طریق بعضی اقدامات خاص، ریسک حسابرسی را کاهش دهند. حسابرسان می‌توانند ریسک اظهارات نادرست را از طریق: عدم پذیرش یا ادامه کار با صاحب کاران مخاطره‌آمیز، کسب شناخت کافی از صاحبکار برای شناسایی حوزه‌های ریسک‌پذیر، حصول اطمینان از مطالعه روش‌های موثر در درون شرکت، استخدام حسابرسان باتجربه و ماهر را.کاهش دهند. با در نظر داشتن اینکه حسابرسان گزینه‌های مختلفی برای محدود کردن خطر ریسک حسابرسی دارند پس احتمال عدم موفقیت حسابرسی نتیجه مستقیم کیفیت حسابرسی پایین می باشد.

معیارهای مستقیم کیفیت حسابرسی به علت های، مشکل تعمیم نتایج، نرخ پایین وقوع و ماهیت انحصاری داده‌ها و به دلیل اینکه این معیارها همیشه موجود و در دسترس نیستند چالش‌های تجربی را مطرح می‌کنند. از این رو جهت ارزیابی کیفیت حسابرسی، معیارهای غیر مستقیم را بکار می‌بریم. در این پژوهش از سه معیار غیر مستقیم کیفیت حسابرسی، اندازه موسسه حسابرسی، دوره تصدی حسابرس و تخصص حسابرس در صنعت به عنوان نماینده‌های کیفیت حسابرسی بهره گیری می‌کنیم. سپس با گردآوری شواهد موجود تأثیرهر یک از این معیارهای کیفیت حسابرسی را بر تجدید ارائه صورت‏های مالی می‌سنجیم.

دوره تصدی (مدت زمان ارتباط حسابرس با صاحبکار) به گونه بالقوه هم بر توانایی فنی حسابرس برای شناسایی انحرافات با اهمیت و هم بر استقلال حسابرس در جهت اصلاح یا گزارشگری این انحرافات اثر می‌گذارد. عموماً توانایی فنی حسابرس برای شناسایی انحرافات با اهمیت با دوره تصدی کوتاه مدت به خطر می‌افتد در حالی که استقلال حسابرس اغلب با دوره تصدی بلندمدت به خطر می‌افتد.

مانند مطالعات انجام شده در این زمینه می‌توان به مطالعات انجام شده توسط کمیسیون کوهن (1978) و (1988) [2]تصریح نمود. نتایج این مطالعات اظهار می کند که حسابرسی‌های نامطلوب در دوره‌های تصدی کوتاه مدت نسبت به دوره‌های طولانی متداول‌تر می باشد.

همچنین سنت‌پیر و اندرسون (1984)[3] و استیک (1991)[4] یافتند که دعاوی حقوقی در دوره‌های تصدی حسابرسی کوتاه مدت نسبت به بلندمدت شایع‌تر می باشد. گیگر و راگوناندن[5] (2002) در مطالعات خود موارد بسیاری از گزارش‌های ناموفق حسابرسی را در دوره‌های تصدی کوتاه‌تر نسبت به دوره‌های بلندمدت یافتند.

از سوی دیگر، هویل (1978) و شاکلی (1981)[6] با مطالعه گروه قابل توجهی از ادبیات پژوهش چرخش حسابرس، ادعا می‌کنند که دوره تصدی طولانی‌تر منجر به ایجاد تعهد مالی قوی بین حسابرس و صاحبکار و همچنین ایجاد توجه سهل‌انگارانه در حسابرس برای حسابرسی گزارش‌های مالی می گردد. بزرگ اصل و شایسته‌مند (1389) در پژوهش خود اظهار می‌کنند که با افزایش مدت تصدی حسابرس، احتمالاً مدیریت سود، چه در جهت کاهش و چه در جهت افزایش سود، بیشتر می گردد. کرمی و همکاران (1390) در پژوهش خود اظهار می‌کنند که وجود ارتباط طولانی مدت میان صاحبکار و حسابرس، باعث افزایش انعطاف‌پذیری مدیریت در بهره گیری از اقلام تعهدی اختیاری می گردد، اما این بهره گیری بیشتر در جهت کاهش سود (محافظه-کارانه) می باشد.

[1] Information Asymmetry

[2] AICPA

[3] St. Pierre and Anderson

[4] Stice

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

[5] Gieger and Raghunandan

[6] Hoyle and Shockley

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 سئوالات پژوهش:

سوال اصلی:

  1. کیفیت حسابرسی در دوره جاری چه تاثیری بر احتمال تجدید ارائه صورت‏های مالی در دوره‏های آتی دارد؟

سوالات فرعی:

  1. اندازه موسسه حسابرسی در دوره جاری چه تاثیری بر احتمال تجدید ارائه صورت‏های مالی در دوره ‏های آتی دارد؟
  2. دوره تصدی‌گری حسابرس در دوره جاری چه تاثیری بر احتمال تجدید ارائه صورت‏های مالی در دوره ‏های آتی دارد؟
  3. تخصص حسابرس در دوره جاری چه تاثیری بر احتمال تجدید ارائه صورت‏های مالی در دوره ‏های آتی دارد؟

مطالعه تاثیر کیفیت حسابرسی بر احتمال تجدید ارائه صورت‏ های مالی

پایان نامه - تز - رشته حسابداری