مطالعه تاثیر کیفیت حسابرسی بر احتمال تجدید ارائه صورت‏ های مالی

قسمتی از متن پایان نامه :

2-2-12-تجدید ارائه صورت‌های مالی

از نظر تئوری، اطلاعات حسابداری با این هدف ارائه می گردد که به سرمایه‌گذاران و اعتباردهندگان در پیش‌بینی جریان‌های نقدی آتی کمک کند. در جهت دستیابی به چنین هدفی، لازم می باشد که ارقام مالی گزارش، منعکس‌کننده واقعیت اقتصادی باشد. اگر چنین اتفاقی روی دهد،‌ بازار کاراتر می گردد اما اگر تضاد ناشی از نمایندگی، منجر به مدیریت سود گردد، بازار کارا نخواهد بود و سرمایه به بهره گیری‌های نادرست و غیر بهینه می‌رسد. عدم تقارن اطلاعاتی، سوء بهره گیری از انتخاب‌های حسابداری، نبود افشای کامل و برآوردهای غیرواقع‌بینانه بعضی از ابزارهای مورد بهره گیری جهت مدیریت سود می‌باشد. اگر مدیر در کوشش خود برای فریب دادن بازارهای مالی موفق باشد، حجم معاملات زیادی با این پیش‌فرض که اطلاعات گزارش‌شده منعکس واقعیتند انجام خواهد گردید. در نتیجه، اطلاعات حسابداری دیگر برای سرمایه‌گذاران مفید نخواهد بود زیرا در انعکاس صادقانه وضعیت اقتصادی ناموفق می باشد. به بیانی دیگر، ارقام نادرست گزارش‌شده منجر به تصمیمات اقتصادی نادرست می گردد. این امر نیازمند این می باشد که صورت‌های مالی در دوره‌های آتی تجدید ارائه گردد.

تجدید ارائه سود (و به گونه کلی تجدید ارائه در صورت‌های مالی) در سال‌های اخیر، بسیار رایج شده می باشد. چنین افزایشی،‌ باعث می گردد که ابهامات و سؤالاتی برای سرمایه‌گذاران و قانون گذاران در مورد کیفیت گزارشگری مالی به وجود آید. به صورت کلی،‌ تجدید ارائه صورت‌های مالی حاکی از وجود مشکلی در گزارشگری دوره‌ (دوره‌های) قبل می‌باشد که در دوره‌ جاری، موجب ضرورت یافتن تعدیل جهت اصلاح آن شده می باشد. در این قسمت، توضیحاتی جهت درک فرآیند تجدید ارائه صورت‌های مالی ارائه شده، سپس بعضی از انگیزه‌ها و نیز پیامدهای آن ذکر گردیده و سپس راهکارهایی که در اقدام برای خنثی کردن و یا حداقل کاهش پیامدهای منفی آن بهره گیری می گردد اظهار می گردد.

2-2-12-1- تاریخچه تجدید ارائه صورت‌های مالی

تا پیش از دهه 1970 رویه یکسان و استانداردی در برخورد با تغییرات حسابداری و اصلاح اشتباهات وجود نداشت. در سال 1971، هیئت اصول حسابداری بیانیه شماره 20 را با عنوان تغییرات حسابداری منتشر نمود. طبق این بیانیه شرکت‌ها بایستی اثر انباشته تغییر رویه‌های حسابداری را در متن صورت‌های سود و زیان ارائه می‌کردند. اما الزامی برای تجدید ارائه صورت‌های مالی مقایسه‌ای مطرح نشده بود. در بیانیه شماره 20 چند استثناء برای ارائه اثرات انباشته تغییر رویه‌های حسابداری مطرح شده بود که عبارت بودند از تغییر روش لایفو به هر روش دیگر جهت حسابداری موجودی کالا، تغییر رویه‌ حسابداری در مورد پیمان‌های بلند مدت و تغییر رویه‌ در صنایع استخراجی (بلوم و فوگلیسر[1]، 2006). در بیانیه شماره 20، اشتباهات حسابداری به عنوان اقلامی معرفی شده بود که ناشی از اشتباهات ریاضی، اشتباه در به‌کارگیری رویه‌های حسابداری یا تعبیر نادرست یا نادیده گرفتن واقعیت‌های موجود در زمان تهیه صورت‌های مالی باشد. بر خلاف تغییر رویه حسابداری در این بیانیه تاکید شده بود که در صورت بروز اشتباه، تجدید ارائه صورت‌های مالی مقایسه‌ای حاوی اشتباه در کنار اصلاح مانده ابتدای دوره سود انباشته لازم است (بلوم و فوگلیسر2006). در پی انتشار بیانیه شماره 177 کمیسیون بورس و اوراق بهادار امریکا در سال 1979 شرکت‌ها ملزم شدند در صورت تغییر رویه حسابداری یا اصلاح اشتباهات حسابداری، آن را به تایید حسابرس شرکت برسانند و تأییدیه مذکور را ضمیمه صورت‌های مالی چاپ گردیده نمایند. همچنین در سال 1979، کمیسیون بورس و اوراق بهادار امریکا قاعده حسابداری شماره6084 را منتشر نمود که طبق آن مدیریت شرکت‌ها ملزم بودند در صورت دستیابی به اطلاعات جدید یا کشف اشتباهات قبلی، هرگونه حقایق یا اطلاعات با اهمیت در این مورد را به روشنی افشا نمایند (مور[2]، 2007).از سال 2002 تاکنون هیئت تدوین استانداردهای بین‌المللی حسابداری پروژه‌ای را جهت متناسب‌سازی و تطابق بیشتر آغاز کردند. یکی از بخش‌های این پروژه منتج به تدوین استاندارد حسابداری مالی شماره 154 امریکا شده که جایگزین بیانیه شماره 20 هیئت اصول حسابداری و استاندارد حسابداری مالی شماره3 هیئت تدوین استاندارد حسابداری مالی امریکا شده می باشد. استاندارد بین‌المللی شماره 8 نیز در سال 2003 دست‌خوش بعضی تغییرات گردید تا سرانجام الزامات دو استاندارد تشابه بسیاری به یکدیگر پیدا نمود (بلوم و فوگلیسر2006).

با جایگزین شدن بیانیه شماره 154 به جای بیانیه شماره 20، نحوه برخورد با اشتباهات حسابداری تغییری نکرد و همچنان در موارد بروز اشتباه، بر تجدید ارائه صورت‌های مالی مقایسه‌ای حاوی اشتباه در کنار اصلاح مانده‌ حساب‌های مربوط تاکید شده می باشد، به علاوه تجدید ارائه صورت‌های مالی در مورد تغییر رویه‌های حسابداری و تغییر شخصیت واحد گزارشگر نیز الزامی گردید.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

در ایران الزامات مربوط به تجدید ارائه صورت‌های مالی در استاندارد حسابداری شماره 6 با عنوان گزارش عملکرد مالی مطرح شده می باشد که انطباق زیادی با استاندارد بین‌المللی حسابداری شماره 8 با عنوان تغییرات حسابداری و اصلاح اشتباهات دارد. این استاندارد در سال 1380 تصویب گردید و نخستین رهنمود ایران لازم‌الاجرا در این زمینه به شمار می رود.

[1] Bloom & Fuglister

[2] Moor

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 سئوالات پژوهش:

سوال اصلی:

  1. کیفیت حسابرسی در دوره جاری چه تاثیری بر احتمال تجدید ارائه صورت‏های مالی در دوره‏های آتی دارد؟

سوالات فرعی:

  1. اندازه موسسه حسابرسی در دوره جاری چه تاثیری بر احتمال تجدید ارائه صورت‏های مالی در دوره ‏های آتی دارد؟
  2. دوره تصدی‌گری حسابرس در دوره جاری چه تاثیری بر احتمال تجدید ارائه صورت‏های مالی در دوره ‏های آتی دارد؟
  3. تخصص حسابرس در دوره جاری چه تاثیری بر احتمال تجدید ارائه صورت‏های مالی در دوره ‏های آتی دارد؟

مطالعه تاثیر کیفیت حسابرسی بر احتمال تجدید ارائه صورت‏ های مالی

پایان نامه - تز - رشته حسابداری